മലയാള സിനിമ കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വർഷങ്ങളായി സിനിമകളുടെ പേരിൽ മാത്രമല്ല, സിനിമാ സംഘടനകളെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ചർച്ചകളിലൂടെയും ദേശീയ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. പ്രത്യേകിച്ച് അമ്മ (Association of Malayalam Movie Artists)യും വനിതാ സിനിമാ പ്രവർത്തകരുടെ കൂട്ടായ്മയായ വിമൻ ഇൻ സിനിമ കളക്ടീവ് (WCC)യും തമ്മിൽ പല വിഷയങ്ങളിലും വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകൾ സ്വീകരിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ പൊതുചർച്ചകൾക്ക് കാരണമായി. ഇതോടെ പല പ്രേക്ഷകരുടെയും മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം ഉയർന്നു. നടിമാരുടെ സംഘടനകളും അമ്മയും തമ്മിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണ് പ്രശ്നം? അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ രൂപപ്പെടാൻ കാരണമെന്താണ്?
ആദ്യം ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാക്കണം. മലയാള സിനിമയിലെ എല്ലാ നടിമാരും ഒരേ അഭിപ്രായമുള്ളവരല്ല. അതുപോലെ അമ്മയിലെ എല്ലാ അംഗങ്ങൾക്കും ഒരേ നിലപാടുകളുമില്ല. പലപ്പോഴും മാധ്യമങ്ങളിൽ കാണുന്ന അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ വ്യക്തികളുടെയോ ഗ്രൂപ്പുകളുടെയോ നിലപാടുകളാണ്, മുഴുവൻ സിനിമാ മേഖലയുടെയും അഭിപ്രായമല്ല. 2017 ൽ നടിയെ ആക്രമിച്ച കേസിന് ശേഷം മലയാള സിനിമയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങളാണ് സംഭവിച്ചത്. ആ സംഭവത്തിന് പിന്നാലെയാണ് പാർവതി തിരുവോത്ത്, രേവതി, റിമ കല്ലിങ്കൽ, പത്മപ്രിയ തുടങ്ങിയവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വിമൻ ഇൻ സിനിമ കളക്ടീവ് കൂടുതൽ സജീവമായത്. സിനിമാ മേഖലയിലെ സ്ത്രീകളുടെ സുരക്ഷ, തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങൾ, തുല്യ അവസരങ്ങൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയായിരുന്നു സംഘടനയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.
ഇതേ സമയം അമ്മയും സ്വന്തം നിലപാടുകളുമായി മുന്നോട്ട് പോയി. ചില വിഷയങ്ങളിൽ സംഘടന സ്വീകരിച്ച തീരുമാനങ്ങൾ WCC അംഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചിലരുടെ വിമർശനത്തിന് വിധേയമായി. പ്രത്യേകിച്ച് സംഘടനയുടെ ചില നടപടികളും അംഗത്വവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തീരുമാനങ്ങളും വലിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിവെച്ചു. ഈ ഘട്ടത്തിലാണ് പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ “അമ്മയും നടിമാരും തമ്മിലുള്ള പോര്” എന്ന തരത്തിലുള്ള ധാരണ രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം അത്ര ലളിതമല്ല. കാരണം നിരവധി വനിതാ താരങ്ങൾ അമ്മയിലെ അംഗങ്ങളുമാണ്. അതേസമയം സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലും അവർ പങ്കാളികളാകുന്നുണ്ട്.
അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ ഉണ്ടാകുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം സംഘടനകളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ഉള്ള വ്യത്യാസമാണ്. അമ്മ ഒരു അഭിനേതാക്കളുടെ ക്ഷേമസംഘടനയാണ്. അംഗങ്ങളുടെ ക്ഷേമം, സാമ്പത്തിക സഹായം, കൂട്ടായ പ്രതിനിധാനം തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാന പ്രവർത്തന മേഖലകൾ. മറുവശത്ത് WCC പോലുള്ള കൂട്ടായ്മകൾ സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങളും സുരക്ഷയും തൊഴിൽ സാഹചര്യങ്ങളും കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഈ വ്യത്യസ്ത മുൻഗണനകൾ പലപ്പോഴും വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകളിലേക്ക് നയിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ അതിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരു സംഘർഷമായി മാത്രം കാണുന്നത് ശരിയാകണമെന്നില്ല. ഒരു വലിയ വ്യവസായത്തിൽ വിവിധ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.
സമീപ വർഷങ്ങളിൽ ഹേമ കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ടും വലിയ ചർച്ചയായി മാറി. റിപ്പോർട്ടിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ സിനിമാ മേഖലയിലെ തൊഴിൽ അന്തരീക്ഷം, അധികാര ഘടന, സ്ത്രീകൾ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് വീണ്ടും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഇതോടെ അമ്മയുടെയും മറ്റ് സംഘടനകളുടെയും പങ്കിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ ശക്തമായി. മോഹൻലാൽ അധ്യക്ഷനായിരുന്ന കാലത്തും പിന്നീട് ഉണ്ടായ നേതൃത്വ മാറ്റങ്ങളുടെ സമയത്തും ഈ വിഷയങ്ങൾ വാർത്തകളിൽ ഇടം നേടിയിരുന്നു. പിന്നീട് ശ്വേത മേനോൻ പോലുള്ള വനിതാ നേതാക്കൾ സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിലേക്ക് എത്തിയതും മാറ്റത്തിന്റെ സൂചനയായി പലരും വിലയിരുത്തി.
ഇന്ന് മലയാള സിനിമ മുൻകാലത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ തുറന്ന സംവാദങ്ങളുള്ള മേഖലയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ വളർച്ചയും പ്രേക്ഷകരുടെ പങ്കാളിത്തവും കാരണം സംഘടനകളുടെ തീരുമാനങ്ങളും നിലപാടുകളും കൂടുതൽ പൊതുചർച്ചയാകുന്നു. ഇത് ചിലപ്പോൾ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ കൂടുതൽ വലിയതാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. മലയാള സിനിമയുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് അമ്മയും വിവിധ വനിതാ കൂട്ടായ്മകളും ഒരുപോലെ സംഭാവന ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ സമീപനങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം, മുൻഗണനകൾ മാറിയേക്കാം, പക്ഷേ ലക്ഷ്യം സിനിമാ മേഖലയെ കൂടുതൽ മികച്ചതാക്കുക എന്നതാണ്.
അപ്പോൾ നടിമാരുടെ സംഘടനകളും അമ്മയും തമ്മിൽ അഭിപ്രായഭിന്നതകൾ എന്തുകൊണ്ട് ഉണ്ടാകുന്നു?
ലളിതമായ ഉത്തരം ഇതാണ്: വ്യത്യസ്ത സംഘടനകൾ വ്യത്യസ്ത വിഷയങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നതിനാലാണ്. അത് എല്ലായ്പ്പോഴും വ്യക്തിപരമായ വൈരാഗ്യമോ സംഘർഷമോ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല. പലപ്പോഴും ഒരു വ്യവസായം എങ്ങനെ മെച്ചപ്പെടണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യത്യസ്ത കാഴ്ചപ്പാടുകളാണ് അതിന് പിന്നിൽ. മലയാള സിനിമയുടെ ഭാവി കൂടുതൽ ശക്തമാകണമെങ്കിൽ ഇത്തരം ചർച്ചകളും സംവാദങ്ങളും തുടരുമെന്നത് ഉറപ്പാണ്. കാരണം മാറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.